Vandaag wilde ik het eens met u hebben over Maxime Verhagen. Niet om hem zwart te maken, niet om hem een ethische les te lezen, want wie ben ik? Ik wil het puur als kapstok gebruiken om me eens af te vragen wie nou de baas is. Is er een plan? Moeten we vrezen dat we eigenlijk afhankelijk zijn van het ego van 1 fractievoorzitter die het spel van machtspolitiek tot in de puntjes beheerst?
Vlak na de verkiezingen vond Verhagen dat het CDA ‘bescheidenheid’ paste. Het was nog te vroeg om verantwoordelijkheid te willen nemen, dat was aan PVV en VVD als respectievelijk de grootste en de totale winnaar. Als het in het landsbelang was, dan wilde het CDA wel meedoen.
Het leek onmogelijk dat PVV en CDA samen een coalitie zouden vormen: Wilders beledigt aan de lopende band de Islam en het is niet chic om als Christelijke partij een collega-religie zo te laten beledigen. De Islam is in de ogen van Wilders net zo erg als het Nationaal Socialisme: de Koran is even erg als Mein Kampf en Obama, die blijkbaar onvoldoende doet tegen de Tsunami van moslims, is een tweede Neville Chamberlain.
Verhagen vond een mooi argument om met Wilders te gaan praten: het CDA accepteert dat Wilders de Islam ziet als politieke ideologie en kan dus zo wel met hem praten over een kabinet met gedoogsteun.
Vorige week rond deze tijd waren er wat prominenten met een mening over de formatie, maar binnen de fracties van de formerende partijen (VVD, PVV en CDA) leek alles pais en vree. Iedereen leek de uitkomst van de onderhandelingen af te wachten.
Het vervolg is bekend. Ab Klink heeft vanmiddag zijn zetel opgegeven, onder schijnbare druk van de belangrijke mensen binnen het CDA op dit moment, Maxime Verhagen en Henk Bleker (beide heren ontkennen dit overigens, ik sluit niet uit dat het anders gelopen is).
Nu de prangende vraag: is wat we nu meemaken allemaal onderdeel van een groter plan? Of is het echt wat het lijkt: de partij die essentieel is voor een formatie gaat rollebollend over straat?
Is er iemand eigenlijk nog wel bezig met de toekomst van dit land?
Job Cohen lijkt de strategie van de derde hond die er met het VVD-been heengaat te spelen. Geert Wilders speelt alsof hij geen vertrouwen in het CDA heeft om onder zijn, enige, kans om mee te regeren uit te komen en Mark Rutte wil na het mislukken van twee eerdere pogingen nu kijken of hij het eerst met zichzelf eens kan worden en daar wil hij partijen bij zoeken.
Hoe je het ook bekijkt het CDA is essentieel en Verhagen lijkt te bepalen waar we heen gaan. Er wordt al weken toe naar buiten toe minimaal gecommuniceerd over hoe het staat met het bestuur van ons land. Ivo Opstelten presteerde het afgelopen zaterdag om eigenlijk niets te zeggen, buiten het de mantel uitvegen van Ab Klink. Ab was de enige die wel iets naar buiten gecommuniceerd heeft over de formatie. Dat mag niet.
Maxime Verhagen kan iedereen voor het blok zetten, terwijl er naar Geert Wilders gewezen wordt. De PVV heeft alleen te dealen met 1,5 miljoen kiezers die Geert al zien gedogen. Geert staat voor het blok, omdat hij zijn sociaaleconomische agenda puur op populariteit en niet op werkbaarheid heeft ingevuld. De agenda van Wilders is gebaseerd op angst voor moslims en de bestrijding van deze in zijn ogen zeer kwaadaardige politieke ideologie.
Verhagen wil regeren, ten koste van alles.
Ik hoop dat Verhagen en de zijnen weten wat ze doen. Ik hoop dat er een plan is waarin het CDA en de VVD een leidende rol kunnen spelen en de PVV niet de agenda dicteert. Een plan waarin we niet afhankelijk zijn van het ego van een machtspoliticus, maar van de idealen en de plannen van grote stromingen onder de bevolking die met hun bevlogenheid de toekomst van het land veilig willen stellen.
Ik ben nog niet overtuigd.
In het verlengde van bovenstaande: Partijen lijken meer de focus te leggen op
“wat voor effect heeft dat op de peilingen, uitgelegd als: is dat goed voor de partij”
dan
“kunnen we hiermee (een deel van) ons verkiezingsprogramma realiseren, oftewel: is dat goed voor onze achterban”